Wyścig technologiczny na świecie trwa od rozpoczęcia angielskiej rewolucji przemysłowej w XVIII wieku, aż po dziś dzień, a obróbka skrawaniem jest jego efektem. Na czym polega ten proces technologiczny i jakie jest jego zastosowanie oraz jakie znaczenie dla przemysłu ma obróbka skrawaniem metali?
Proces obróbki skrawaniem, metody i materiały w nim używane.
Najprościej mówiąc obróbka skrawaniem to szereg procesów i procedur mających na celu nadawanie precyzyjnych kształtów bryłom o stałej strukturze atomowej takim jak: metal, szkło, drewno, kamień i tworzywa sztuczne. Proces ma doprowadzić do uzyskania pożądanego kształtu, rozmiarów i właściwości. Jest to technika polegająca na oddzieleniu odpadu, zwanego naddatkiem obróbkowym od pożądanej struktury. Oddzielenie naddatku od bryły odbywa się za pomocą specjalistycznych noży, wierteł i dłut, których praca wraz z rozwojem technologicznym stała się zautomatyzowana przy pomocy systemów CNC (Computerized Numerical Control) czyli układów wyposażonych w mikrokomputer, który odpowiednio zaprogramowany steruje ich pracą. Stosowane maszyny to różnego typu frezarki, strugarki, szlifierki i tokarki. Obróbkę skrawaniem dzielimy na wiórową i ścierną. Technika wiórowa polega na usuwaniu zbędnego materiału przy pomocy narzędzi skrawających o ustalonej geometrii i liczbie do uzyskania zamierzonego efektu. Uzyskany naddatek nazywany jest wiórem i posiada określony i stały kształt zależny od użytego materiału. Najczęściej używana do wykonania różnych otworów. W technologii obróbki ściernej do uzyskania zaplanowanego efektu używa się materiału ściernego w postaci kryształków lub past, a także tarczy lub papieru ściernego. Celem jest uzyskanie pożądanej gładkości materiału. Naddatek ma kształt nieregularny.
Historia obróbki skrawaniem metalu i jej znaczenie w światowym przemyśle.
Dzieje obróbki metalu, czyli kolokwialnie „rzeźbienia” w nim sięga 7 tysięcy lat przed naszą erą, człowiek najpierw nauczył się kształtować miękkie metale takie jak złoto i srebro, przy pomocy prymitywnych narzędzi ręcznych. Ewolucja technologiczna oraz odkrycie metod kucia na gorąco i wytapiania umożliwiła modelowanie twardych metali takich jak żelazo, a najwyższym osiągnięciem jest obróbka skrawaniem metali. Technologia ta jest używana przy produkcji elementów do silników, maszyn, części zamiennych, szczególnie w motoryzacji. Obróbka skrawaniem metali daje możliwość wykonania elementów o każdym wymiarze, parametrach i strukturze, jest wysoce ekonomiczna i wydajna. Metale używane przy skrawaniu to: stal, mosiądz, aluminium, żeliwo oraz superstopy, czyli materiały cechujące się wyjątkową żaroodpornością, wytrzymałością i odpornością na odkształcanie.
Obróbka skrawaniem przeżywa stały rozkwit innowacyjności, jest przyszłością przemysłu oraz gospodarki wraz z rosnącą automatyzacją i robotyzacją. Dziś nikt nie wyobraża sobie procesów produkcyjnych bez tej technologii.